W trudnych czasach, w których nie mozemy pozostać duchowo letni. Być chrześcijaninem, być we wspólnocie to za mało. Trzeba stać się człowiekiem modlitwy. Gdy się nie modlę jestem sam. Modlitwa jest statkiem, którym wypływam na głębię. Na namiocie spotkania oddaję ster swojego życia Bogu. Modląc się Namiotem Spotkania otrzymuję:

Pokój serca, bo jestem prowadzony (uprawiany J 15. 1) przez Boga - Ojca.

Napełniam się miłością, szczególnie do tych  za których się modlę.

Otrzymuję pragnienie służenia innym (Diakonia). Służba mnie uszczęśliwia.

Staję się człowiekiem zawierzenia i modlitwy (zobowiązania).