EDK 2019 - Świadectwo Zyty

Kiedy dowiedziałam się, że w naszej parafii odbędzie się Ekstremalna Droga Krzyżowa , postanowiłam ją przejść, a przynajmniej spróbować ją przejść.
Czym kierowałam się w moim postanowieniu?
Na początku nie miałam jakichś sprecyzowanych zamierzeń. Potraktowałam tę Drogę Krzyżową jak pielgrzymkę, na którą się idzie lub jedzie w różnych intencjach.
Noc była długa a nawet bardzo długa. Czasu dużo. Szłam rozważając kolejne stacje męki Chrystusa ale też analizowałam swoje życie, jego kolejne etapy pod kątem moich relacji z Bogiem.
I do jakich wniosków doszłam?
- Po pierwsze; ta Droga Krzyżowa była dla mnie oddaniem Chwały Bogu, Bogu, który wziął mój grzech, który dał się przybić za mnie do krzyża. Była też uwielbieniem Boga w tym wszystkim co mi dał. A dał bardzo wiele. Wiele pięknych rzeczy uczynił w moim życiu i w życiu moich bliskich.
- Po drugie; ta Droga Krzyżowa była moją modlitwą przebłagalną , przebłaganiem za moją grzeszność, za to, że tak często zapominałam o Bogu, że GO nie zauważałam. I w geście przebłagania wiernie towarzyszyłam MU w tej Nocnej Drodze Krzyżowej.
- Po trzecie; idąc , niosłam swoje prośby, swój krzyż, na który składało się wiele trudnych doświadczeń, sytuacji, chorób i cierpień-moich i moich bliskich.
Nadmienię jeszcze, że kiedy ks. Proboszcz błogosławił uczestnikom E.D.K., powiedział: „weźcie swoje krzyże i idźcie, ale też weźcie na siebie krzyż innych, którzy z różnych przyczyn nie mogą odbyć tej Drogi Krzyżowej. 
Wzięłam „krzyż" naszej przyjaciółki – Adeli- jej ciężką chorobę i przyrzekłam, że zaniosę go tak daleko jak tylko będę mogła.
I dałam radę, i niosłam jej krzyż razem z moimi do samego końca.
Byłam bardzo szczęśliwa kiedy weszłam do kościoła w Żukowie, kiedy mogłam przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie złożyć te całonocne przemyślenia: moje uwielbienie, przebłaganie i moje krzyże, te większe i te mniejsze, Zachęcam każdego do przejścia EDK, chociaż maleńkiej Jej części. Jest ciężko ale jest to niesamowite przeżycie. Pozwala zagłębić się w mękę Jezusa, w jego cierpienie. Uczy pokory, przynosi skruchę i daje też radość bliskości Boga.
Pragnę i w tym roku wiernie towarzyszyć Chrystusowi w tej nocnej EDK. Wiem, że ON pragnie abyśmy i my pragnęli być z Nim więc liczę na to, że pomoże mi spełnić moje marzenie.

Zyta