Witam.

Nie wiem co napisać ale coś napisze z pomocą Bożą ;D
EDK był jednym z moich najważniejszych i najwspanialszych przeżyć duchowych jak i fizycznych w moim
życiu i nigdy o nim nie zapomnę. 
Po wyjściu z kościoła wyruszyliśmy z moją ekipą czteroosobową prawie jako ostatni, szliśmy w miarę w
równych odstępach. Po przebyciu około 10 km poczułem pragnienie, że chce poczuć tą drogę krzyżową, ten wysiłek i wzmaganie 
więc zdecydowałem się oderwać od ekipy pomachałem ręką i wystartowałem do przodu.  Zacząłem nabierać żwawego tempa żeby czuć ten trud. To tempo zaczęło nabierać wymiar duchowy, odczułem szczególną obecność Matki Bożej i zacząłem z sercem
i z mocą wymawiać jej pozdrowienie czyli Zdrowaś Maryjo. Im mocniej to wypowiadałem tym bardziej wkładałem wysiłek aby iść dalej. 
Nigdy nie zapomnę tych wszystkich "świetlików" których spotykałem po drodze ;D
Każdy miał światełko na czole, to był widok niesamowity i nigdy nie byłem sam, zawsze gdzieś światełko było.
Już po przejściu drogi krzyżowej, dosłownie nigdy w życiu bym się nie spodziewał, że będę w stanie aż tak wielki wysiłek podjąć.  Wiem dziś, że to wszystko dzięki Matce Bożej, ale ta droga krzyżowa pokazała mi, że naprawdę mogę się podjąć trudnych rzeczy. 

Dało mi to wiarę w siebie, i że z Bogiem mogę naprawdę osiągnąć rzeczy które myślimy że się nie da. Jezus Chrystus przełamał samego siebie i dał radę z pomocą Ojca niebieskiego przeżyć mękę i śmierć krzyżową. To o ile Jezus nam pomoże nieść nasz krzyż, jeśli mu zaufamy i pokochamy.
Do dziś dnia wspominam ten czas szczególnie że zbliża się kolejny rok i oczywiście wyruszam ponownie z wami ;)

Naprawdę zachęcam jeśli ktoś chce przeżyć coś trudnego to jest właśnie to nie my sami lecz z Bogiem wszystko wytrwamy

pozdrawiam ;)
Mariusz