W pierwszy weekend nasza wspólnota przeżyła rekolekcje w ośrodku SNE w Orlinkach. Część z nas na ten czas zabrała ze sobą swoje rodziny. Choć pogoda nie zapowiadała się zbyt ciekawie, chcieliśmy być razem – uczyć się trwania w miłości, jedności i radości.

W piątek po przyjeździe zjedliśmy wspólną kolację, przy pięknie przystrojonym stole, później udaliśmy się do kaplicy na modlitwę wieczorną – NIESZPORY. Koniec dnia upłynął nam ze śpiewem i gitarą. Oczywiście tego dnia nie mogło zabraknąć również łączności z naszymi piłkarzami – więc niektórzy uczestnicy śledzili mecz Polska-Niemcy. Dzień zakończyliśmy ADORACJĄ Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

Sobotę zaczęliśmy od śniadania, w czasie którego królowała pyszna jajecznica i inne frykasy, przygotowane przez tych co spać nie mogą lub nie chcą, pozostali wstali o 8:00 – to dość przyzwoita godzina jak na sobotę. Potem był spacer nad morze gdzie odmówiliśmy JUTRZNIĘ i spędziliśmy czas grając w dwa ognie, uczestnicząc też w innych grach, i zabawach, znalazły się i takie osoby, które nie omieszkały skosztować morskiej kąpieli.

Po powrocie uczestniczyliśmy w EUCHARYSTII i konferencji związanej ze zbliżającym się nowym rokiem liturgicznym ogłoszonym przez papieża Franciszka jako Rok Miłosierdzia. Będzie on trwał od 8 grudnia br. do 20 listopada 2016 . Jest to jubileusz Nadzwyczajny, którego ośrodkiem będzie miłosierdzie Boże: „Chcemy przeżywać go w świetle słów Pana: «Bądźcie miłosierni jak Ojciec wasz jest miłosierny» (Łk 6, 36)”.

Dalej były wspólne przygotowania do obiadu, które zakończyły się grillem.

O godzinie 15:00 odmówiliśmy KORONKĘ do Miłosierdzia Bożego, połączoną z rozważaniami o Bożej Miłości.

Na koniec wysłuchaliśmy kolejnej konferencji i zastanawialiśmy się nad słowami Ewangelii: „Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria ...” (J 19,25-27) – W czasie medytacji dzieliliśmy się naszymi świadectwami, doświadczeniami, myślami odpowiadając sobie m.in. na pytanie: czy ja stoję pod krzyżem Chrystusa, czy uciekam, jaka jest moja relacja z Jezusem, na czym się opiera, czy jest w niej miłość, czy szukanie własnych korzyści. Serce wielu z nas zostało poruszone do głębi.

Myślę, że był to piękny czas dla ciała i dla ducha, czas trwania w jedności i radości, czas wspólnego dzielenia się chlebem i słowem.

Dzięki Ci Panie za ten czas w którym uczysz nas miłości i trwania w jedności. Dzięki Ci za ludzi, których stawiasz na naszej drodze. Dzięki Ci za to piękne miejsce, las i morze - gdzie możemy otwierać się na Twoją miłość poprzez dostrzeganie dzieł Twego stworzenia.

Chwała Panu.