Rodzina siada razem, można zapalić świecę jako znak obecności Boga – przy zapaleniu tata mówi: „Światło Chrystusa”, a wszyscy odpowiadają: „Bogu niech będą dzięki”

Następnie ojciec rodziny odczytuje dobitnie następujące słowa z Ewangelii:

Pewnego razu, kiedy Pan Jezus się modlił, jeden z Jego uczniów zwrócił się do Niego: „Panie, naucz nas się modlić”. Usłyszał w odpowiedzi: „Kiedy się modlicie, mówcie tak: Ojcze, pokaż wszystkim świętość Twojego imienia i spraw, by przyszło Twoje królestwo na ziemię. Daj wszystkim co dzień chleb, który jest im potrzebny. Przebacz zło, jakie popełniliśmy, i pomóż nam przebaczać tym, którzy wobec nas źle postępują. Nie pozwól, żebyśmy w trudnych chwilach zapominali o Tobie i o Twojej miłości”. Następnie Pan Jezus powiedział: „Jeśli wasz przyjaciel przyjdzie o północy i zapuka, prosząc: Pożycz mi trochę chleba, bo mi zabrakło, a odwiedził mnie gość, co mu odpowiecie? Może: Jest późno, leżę już w łóżku i jeśli wstanę, to pobudzę wszystkich? Lecz jeśliby wasz przyjaciel nalegał, z pewnością dalibyście mu ten chleb. Dlatego powiadam wam: Proście na modlitwie, a będzie wam dane, pukajcie do drzwi Boga, a zostanie wam otworzone. Przecież każdy ojciec daje dobre rzeczy swoim dzieciom. Tak też Bóg – dobry Ojciec niebieski, da Ducha Świętego tym, którzy Go o to proszą.

Teraz kolej na mamę, która stawia pytania i zachęca dziecko do szukania odpowiedzi (nie ma złych odpowiedzi, ważne żeby wspólnie porozmawiać o treści tej Ewangelii):

1. O co mamy się modlić do naszego Ojca w niebie według słów Pana Jezusa?
2. Dlaczego mamy modlić się o chleb? (chleb oznacza podstawowe rzeczy, które są konieczne do życia – oznacza to, że Bóg troszczy się o nas; a ponadto chleb oznacza także komunię świętą, którą przyjmujemy do serca, aby mieć życie wieczne)
3. Co oznacza przebaczyć tym, którzy wobec nas źle postępują?
4. O czym mamy pamiętać w trudnych chwilach? Jakie to są te trudne chwile? (mamy pamiętać o tym, że Bóg jest blisko nas i chce nam pomagać dzięki naszej modlitwie – wartość modlitwy polega na tym, że dzięki niej jesteśmy coraz bliżej Pana Boga)
5. Dlaczego człowiek z przypowieści nie chciał otworzyć drzwi przyjacielowi, który pukał do niego o północy? A dlaczego w końcu otworzył drzwi i spełnił jego prośbę?  
6. Do czego nas zachęca ta przypowieść? (do wytrwałej modlitwy, aby każdego dnia rozmawiać z Bogiem tak jak z przyjacielem – o wszystkim, dziękować, prosić, opowiadać o minionym dniu) Drogi Rodzicu proszę módl się ze swoim dzieckiem najlepiej codziennie…
7. Jaki jest Pan Bóg według tej przypowieści i co nam daje? (Jest dobry, jest przyjacielem, wysłuchuje nas, daje nam swoją obecność i miłość…)
8. Kto to jest Duch Święty? (trudne pytanie, ale wystarczy powiedzieć, że to trzecia osoba Trójcy świętej, którą wymieniamy podczas znaku krzyża: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego – dziecko nie musi tego rozumieć, zresztą nawet teolodzy nie rozumieją – wystarczy powiedzieć, że Duch Święty to takie przytulenie przez kochającego Boga, żebyśmy poczuli się lepiej i radośniej)

Po rozmowie wspólnie odmawiamy modlitwę Ojcze nasz, ale najpierw możemy wymienić intencje, w których będziemy się modlić.

I tak kończymy pierwszą katechezę domową. Bóg zapłać!

PS. Można w kościele podzielić się z księdzem, jak się udało – może dziecko miało jakieś ciekawe przemyślenia. Do zobaczenia! Szczęść Boże