10 marca 2025 r.
Księga Jonasza 1,8-10
Bracie, witamy w 50. dniu Exodus90.
W tym pierwszym pełnym tygodniu Wielkiego Postu przynosimy Panu nasze intencje za naszych kapłanów i duchownych podczas Dni Postu, które obchodzimy w środę, piątek i sobotę. Te starożytne dni modlitwy i postu dają nam możliwość podziękowania Panu za Jego błogosławieństwa i powierzenia Mu nadchodzącego okresu. Możesz przesłać imiona kapłanów, pastorów, diakonów, biskupów i duchownych, przewijając w dół na karcie głównej aplikacji, abyśmy wspólnie modlili się za nich.
Nadal podążamy za naszymi duchowymi przewodnikami, o. Bonifacym Hicksem i Jakiem Khymem, którzy odpowiadają na wasze pytania i oferują mądrość na naszą wielkopostną podróż. Ponadto wielkopostne refleksje o. Innocentego Montgomery'ego, Born of Fire, prowadzą nas głębiej w naszą tożsamość jako synów Ojca. O. Montgomery jest franciszkaninem Odnowy, który przygotował te refleksje dla mężczyzn podczas swojej pracy formacyjnej na pustyni w Utah. Możesz znaleźć Born of Fire na karcie Home aplikacji.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Pamiętajmy, że trwamy w miłującej obecności Boga. Wybierz dziś Pana ponad wszystko. Podczas minuty ciszy pomódl się o Boże błogosławieństwo dla Ciebie, Twojej rodziny, bractwa i wszystkich mężczyzn ze społeczności Exodus.
Kiedy uczniowie zapytali Jezusa, jak się modlić, nauczył ich modlitwy „Ojcze nasz”. Dołącz do swoich braci z Exodusu na całym świecie, odmawiając tę potężną modlitwę każdego dnia.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje. Przyjdź królestwo Twoje. Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Gdzie jest Duch Pański, tam jest wolność.
Czytanie z Księgi Jonasza
Rzekli więc do niego: «Powiedzże nam, <z jakiego powodu ta klęska przyszła na nas?> Jaki jest twój zawód? Skąd pochodzisz? Jaki jest twój kraj? Z którego jesteś narodu?» A on im odpowiedział: «Jestem Hebrajczykiem i czczę Pana, Boga nieba, który stworzył morze i ląd». Wtedy wielki strach zdjął mężów i rzekli do niego: «Dlaczego to uczyniłeś?» - albowiem wiedzieli mężowie, że on ucieka przed Panem, bo im to powiedział.
Rozważanie
Podobnie jak Adam i Ewa po tym, jak zgrzeszyli, Jonasz czuje się nieswojo w obecności Pana. Ponieważ Pan przyszedł do niego w jego rodzinnym mieście, chciał je opuścić, tak jak Adam i Ewa ukryli się przed Panem w Ogrodzie. Ponieważ Pan powiedział, że spotka się z nim w Niniwie, Jonasz uciekł do Tarszisz. Wielokrotnie w tekście jest jasne, że Jonasz nie tyle próbuje uciec z Niniwy, co próbuje uciec od obecności Boga.
Jest to przypomnienie dla nas, którzy możemy myśleć, że gdybyśmy naprawdę mogli poczuć obecność Boga w naszym życiu, gdybyśmy naprawdę mogli usłyszeć głos Boga w oczywisty sposób, to o wiele łatwiej byłoby nam wypełniać wolę Boga. Zazwyczaj w Biblii spotkanie z Bożą obecnością jest raczej przerażające.
Istnieje mała debata na temat tego, gdzie znajduje się miasto Tarszisz. Niektórzy twierdzą, że jest to stara nazwa Tarsu, rodzinnego miasta św. Pawła w Nowym Testamencie. Tars był miastem położonym na północny zachód od Niniwy. Większość jednak uważa, że Tarshish to odniesienie do Tartessos w południowej Hiszpanii, które na starożytnej mapie znajdowałoby się niemal dokładnie naprzeciwko Niniwy. Innymi słowy, Jonasz udaje się tak daleko od Niniwy, jak to tylko możliwe.
Może nam być trudno uwierzyć, że gdyby Bóg poprosił nas o zrobienie czegoś, celowo ucieklibyśmy i odrzucili Jego Słowo, tak jak robi to Jonasz. Ale właśnie dlatego tak ważne jest, aby zwracać uwagę na wszystkie małe rzeczy, które zaniedbujemy lub odczuwamy dyskomfort w Jego obecności.
Czy z niecierpliwością czekasz na niedzielną Mszę Świętą, czy też się jej obawiasz? Czy znajdujesz czas na modlitwę, czy też najłatwiej ci ją pominąć? Czy boisz się tego, co może oznaczać dla ciebie podążanie za powołaniem Pana? Te pytania prowadzą nas do znacznie bardziej fundamentalnego pytania o to, czy jesteśmy gotowi umrzeć dla siebie, w tym dla naszych samolubnych pragnień, aby pełniej kochać Boga i innych. Jezus jest wzorem poświęcania się z miłości. Jego krzyż jest dokładną odwrotnością ucieczki Jonasza od trudnego zadania powierzonego mu przez Boga, aby głosić tym, którzy najbardziej potrzebowali Bożego miłosierdzia.
Kiedy jesteś na modlitwie lub w obecności Boga, do jakich miejsc kieruje się twoje serce? Jakie są „Tarszisze” twojego serca, gdzie uciekasz? Do jakich tematów, celów, pragnień lub zadań zwykle dryfuje twój umysł? Poświęć trochę czasu na omówienie tych dróg ucieczki z Panem, ponownie prosząc Go, aby pomógł ci powiedzieć: „Bądź wola Twoja!”.
Gdzie jest Duch Pański, tam jest wolność.
Módlmy się.
Panie, jesteś zawsze obecny przede mną. Gdzie mógłbym uciec przed Twoją obecnością? Tak wiele razy podejmowałem głupie próby ukrycia się przed Tobą, ale Ty zawsze mnie wzywasz, przyciągasz mnie do siebie, nawet w pustce mojego grzechu. Pomóż mi opamiętać się i powrócić do Ciebie jak syn marnotrawny. Pokaż mi radość z Twojej obecności i rozprosz strach przed moją niegodnością swoim kochającym uściskiem. Uczyń mnie człowiekiem Twojej obecności, abym mógł stać się na nowo i nieść Twoją obecność innym. Wzmocnij mnie na tej drodze do wolności i nie pozwól mi odejść od Ciebie przez moje przewinienia. Proszę Cię o to przez Chrystusa, Pana naszego. Amen
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
