Przyjaźń z Bogiem

Przypowieść o talentach – 3

Kiedy mówimy, że Bóg dał nam "nadnaturalną wagę", która przyciąga nas do Niego, musimy dokonać ważnego rozróżnienia. Każda metafora ma swoje granice i ta nie jest wyjątkiem. Ciężary srebra, wody i skał automatycznie kierują się w dół, w stronę środka ziemi; jest to prawo natury. Ale nasze przyciąganie do Boga nie jest procesem automatycznym. Dlatego Jezus w przypowieści zaznacza, że właściciel ziemski odszedł po rozdaniu talentów: Bóg w pewnym sensie "zostawia nas" w mocy naszej wolnej woli. Nie opuszcza nas, ale my musimy wybrać, że chcemy być poruszeni przez nasz ciężar, przez naszą tęsknotę za Bogiem.

Duchowy ciężar, który otrzymujemy, dotyczy więc naszej woli. Ale dlaczego, możemy zapytać, tęsknota za Bogiem jest czymś, co musi być nam dane? Czy nie jest to po prostu naturalne pragnienie, które mają wszyscy ludzie? 

Przypowieść mówi, że Bóg dał różne ilości różnym osobom; nie jest to dar, który każdy ma w równym stopniu. Pamiętajmy, że jeden talent to 20 lat zarobków; najmniejszy dar zawiera w sobie całe bogactwo, które przekroczyłoby siły robotnika, gdyby został pozostawiony sam sobie na ten dzień. Talenty, o których mówi Chrystus, są więc czymś danym naszej wolnej woli i przekraczają moc ludzkiego wysiłku. Krótko mówiąc, Chrystus mówi o "doskonalszej drodze" miłości, o której pisze św. Paweł (zob. 1 Kor 12, 31). 

Miłosierdzie, dar Bożej miłości, jest wzajemnym pragnieniem Boga i nas do przyjaźni ze sobą. Bóg pobłogosławił swój lud wybrany miłosierdziem. Starożytny grecki filozof Arystoteles twierdził, że nie może być przyjaźni między ludźmi a Bogiem, ponieważ nie ma między nimi nic wspólnego. I miał rację na poziomie naturalnym. Bóg przekracza wszelkie ludzkie myśli i działania. Ale Bóg dał nam dar, abyśmy mogli kochać Go jako naszego przyjaciela. Ten dar, ta tęsknota za przyjaźnią z Bogiem, przewyższa wszystko, co moglibyśmy kiedykolwiek uzyskać własnymi siłami, a jednak Bóg dał go w sposób wolny każdemu chrześcijaninowi i pozostawił w naszej mocy odpowiedź na ten dar. 

Poświęć kilka minut na rozważenie tego niesamowitego daru Bożej miłości. Rozważ niesamowitą wielkość Boga; rozważ, jak lud izraelski drżał przed Jego chwałą. A potem zastanów się, jak zaprosił cię, poprzez dar miłosierdzia, do zostania Jego przyjacielem. Dziękuj za takie błogosławieństwo. 

Tłumaczenie własne materiału z Exodus90