Praca i odpoczynek

Refleksje na temat wiary i pracy – 12

W ciągu ostatnich kilku dni medytowaliśmy nad miejscem pracy w życiu wiary. Zasady biblijne, powszechne pokusy i środki zaradcze, święty i szlachetny potencjał w pracy - wszystko to otworzyło perspektywy, z których można zobaczyć wielkość ludzkiej pracy. W tym miejscu warto jeszcze raz powrócić do Księgi Rodzaju i zwrócić uwagę na jeden dodatkowy i niezbędny szczegół dotyczący miejsca pracy w życiu chrześcijańskim: nie odpoczywamy dla samej pracy, lecz raczej pracujemy dla odpoczynku. Sam Bóg ustanawia tutaj model, stwarzając świat w ciągu sześciu dni, a następnie odpoczywając siódmego dnia, błogosławiąc go i uświęcając (zob. Rdz 2, 2-3). Ogólna trajektoria pierwszej relacji o stworzeniu jasno pokazuje, że odpoczynek szabatowy jest kulminacją stworzenia i, paradoksalnie, kulminacją pracy Boga i naszej.

Ludzie są stworzeni do rytmu pracy i odpoczynku (zob. KKK 2184). Nawet na zwykłym poziomie nie możemy pracować przez cały czas. Potrzebujemy odpoczynku dla ciała i odpoczynku dla umysłu. Nie jest to odpoczynek leniwy; nie pracujemy po to, by tracić czas czy po to, by po prostu pojechać na wakacje. Odpoczynek, do którego zmierza praca, to odpoczynek owocny, radosny i kontemplacyjny. Z tego powodu - by wziąć tylko jeden przykład - niedziele nie są przede wszystkim dniami przeznaczonymi na sen. Są to raczej dni poświęcone Panu, modlitwie, liturgii i ludzkiej wspólnocie, zwłaszcza wspólnocie wiary.

Aby dobrze pracować, musimy nauczyć się dobrze korzystać z czasu wolnego. Najwyższym rodzajem wypoczynku jest uwielbienie. Ale są też inne rodzaje i są one konieczne dla człowieka i konieczne dla dobrej pracy. Człowiek jako zwierzę pracujące musi nauczyć się również być zwierzęciem wypoczywającym. Jeśli zostaliśmy stworzeni do miłości i do pracy (zob. Rdz 1,28), i jeśli miłość jest najważniejsza, to nasza praca musi znaleźć odpoczynek w czasie spędzonym z tymi, których kochamy - z rodziną, przyjaciółmi, a przede wszystkim z Bogiem na modlitwie. Tak wiele naszej pracy jest "pożytecznej" w oczach świata, że nasze wolne chwile powinniśmy spędzać na rzeczach pozornie "nieużytecznych": doceniając piękno w sztuce i w naturze, wzbogacając nasze umysły wiedzą o wyższych i szlachetniejszych prawdach i ciesząc się radością i rozkoszą przyjaźni. Istnieje związek pomiędzy pracą a wypoczynkiem, tak że ci, którzy dobrze pracują, zazwyczaj wiedzą, jak dobrze spędzić swój wolny czas. A ci, którzy nie radzą sobie z tym pierwszym, zazwyczaj radzą sobie również z tym drugim.

Miłość, praca, odpoczynek - wszystkie te elementy mają centralne znaczenie w życiu wiary. Utrzymanie ich wszystkich w równowadze jest przygodą życia, a konsekwentne i bezbłędne ich utrzymywanie jest wyzwaniem na całe życie. Ale ta przygoda i to wyzwanie są tym, do czego zostaliśmy stworzeni jako ludzie. Nie wahajmy się podejmować ich z Panem u boku i z Jego opieką nad nami po drodze.

Jako że nasze rozważania na temat wiary i pracy dobiegają końca, poproś Pana, aby właśnie to uczynił - aby był z tobą w podróży, prowadząc cię ścieżkami miłości, pracy i odpoczynku, abyś mógł dotrzeć do Jego królestwa i usłyszeć słowa: "Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!" (Mt 25, 21).

Idź, żyj dobrym życiem wiary i pracy, a z łaską Bożą żyj jak najlepiej.

Tłumaczenie własne materiału z Exodus90