Zarządzanie czasem

Refleksje na temat wiary i pracy – 7

Jednym z lekarstw na rozproszenie jest uświadomienie sobie - a następnie wyrobienie w sobie - przekonania, że czas jest cennym, ograniczonym zasobem. W związku z tym jesteśmy wezwani do bycia dobrymi zarządcami naszego czasu. Koncepcja zarządzania ma bogate dziedzictwo biblijne. Od Księgi Rodzaju, która podkreśla zarządzanie stworzeniem (zob. Rdz 1,28 i 2,15), po Ewangelie, które podkreślają zarządzanie naszymi talentami i zasobami (zob. Mt 25), ogólna idea dobrego zarządzania jest dobrze znana.

To, co jest mniej znane, to zastosowanie tej idei do czasu - do dni, godzin i minut naszego życia. Mamy tendencję do postrzegania naszych rozproszeń jako ogólnie nieszkodliwych: jakie znaczenie ma kilka dodatkowych minut na Twitterze? Ale nawet pomijając na chwilę bardziej zakorzenione nawyki, które takie praktyki mogą wywołać, te dodatkowe kilka minut tu i tam składają się na pewną małą, ale znaczącą ilość naszego życia i naszej uwagi, która mogłaby i powinna być poświęcona na ważniejsze, bardziej szlachetne zadania. Krótko mówiąc, chociaż wyraźnie czerpiemy pewien rodzaj przyjemności z naszego rozproszonego korzystania z technologii, jest to w dużej mierze powierzchowne i ostatecznie mało znaczące.

Jako ludzie jesteśmy stworzeni do wielkich rzeczy - nie zawsze wielkich w oczach świata, ale wielkich w oczach Boga. Praca jest szlachetnym i wielkim zadaniem, jeśli jest podejmowana z pracowitością i doskonałością. Małżeństwo jest szlachetnym przedsięwzięciem, podobnie jak wspólne wychowywanie rodziny. Dzielenie się dobrą nowiną jest wzniosłym przedsięwzięciem. Ale osiągnięcie wielkości wymaga nie tylko wiedzy i wysiłku, ale także czasu. Nie ma szybkiej drogi do wielkiej pracy, nie ma skrótu do głębokiej i trwałej radości, która płynie z dążenia do wzniosłych celów i ich osiągania. Dlatego też musimy być niezwykle intencjonalni, jeśli chodzi o planowanie i spędzanie naszego czasu.

Gdy to przekonanie zawładnie naszą świadomością, zajmie również nasz rachunek sumienia. Regularne robienie rachunku sumienia - najlepiej raz lub nawet dwa razy dziennie - daje nam odpowiedni moment do zastanowienia się nad naszym zarządzaniem czasem. Czy byłem wierny Panu w każdej z chwil, które mi dał i w każdym z zadań, które przede mną postawił? Czy w każdej minucie dnia oddawałem siebie, swój umysł, serce, duszę i siły powołaniu, które podjąłem?

Zwróć się do Jezusa - On wie, co to znaczy pracować z miłością i uwagą, tak jak to czynił u boku św. Józefa w Nazarecie. Poproś Go, aby dał ci łaskę świadomości tego, jak spędzasz czas i łaskę, abyś strzegł tego czasu szczególnie dla dzieła, które dał ci do wykonania.

Tłumaczenie własne materiału z Exodus90